ni Rio Alma
Di na iyon ang dating todos los santos.
Lalo na sa tubong-San Miguel - lumaki't
Nakasaksi ng maraming gayong araw
Sa San Miguel. Naro'n pa rin ang simbolo
Ng kandila, ngunit ngayon bawat luha'y
Naaagad na dalangin sa gusgusing
Palad ng mga nag-aagawang musmos.
Ayos na rin bawat puntod at lapida
(Kahit minsan sa santaon, masasabing
Ang naiwa'y di lumimot sa yumao.)
Karnabal ng mga ngiti at batian;
Karosa ng mga damit at sapatos.
Ito ba'y timpalak? Oras ng ligaya?
Tanga'y sandwits o kaya'y Pepsi, biruin
At k'wentuhan ang balana - magkaka-gang,
Magkaklase, o magkamag-anak na di
Nagkitang matagal. Ang tao ay agos,
May ponda sa daan, parang pistang-bayan.
At pagsilim, sa paghulaw ng ingay at
Alikabok, huling luha ng kandila
Ay namuo at lumamig sa paanan
Ng anghel na marmol. Kapagkuwan, araw
Ay lumisang kasaliw ng kiming usal.
Kay Atty. Jude Bontol. Pumayapa nawa.
No comments:
Post a Comment